Niechęć dziecka do chodzenia może dotyczyć zarówno maluchów, które dopiero uczą się stawiać kroki, jak i starszych dzieci, które nagle odmawiają chodzenia. Przyczyny mogą być fizyczne, emocjonalne lub rozwojowe. Oto, co może być powodem.
– Opóźniony rozwój ruchowy to częsta przyczyna u dzieci w wieku 12-18 miesięcy. Niektóre dzieci zaczynają chodzić później (nawet do 2 lat), co jest w granicach normy, zwłaszcza jeśli inne etapy rozwoju są prawidłowe.
– Problemy fizyczne, jak ból, dyskomfort czy urazy, mogą zniechęcać do chodzenia. Płaskostopie, nierównowaga mięśniowa, uraz stopy lub infekcje (np. zapalenie stawów) mogą powodować niechęć.
– Strach przed upadkiem bywa problemem u maluchów. Upadek lub nieudane próby chodzenia mogą sprawić, że dziecko woli raczkować, czując się bezpieczniej.
– Czynniki emocjonalne, jak stres, lęk czy zmiany w otoczeniu (np. nowe miejsce), mogą powodować regres w chodzeniu, zwłaszcza u dzieci 2-4-letnich. Dziecko może odmawiać chodzenia, by zwrócić uwagę rodziców.
– Problemy neurologiczne lub sensoryczne, np. w spektrum autyzmu lub przy zaburzeniach integracji sensorycznej, mogą wpływać na koordynację ruchową lub powodować niechęć do nowych ruchów.
Jak pomóc? Obserwuj dziecko i sprawdź, czy nie ma oznak bólu, opuchlizny czy urazu – w takim przypadku skonsultuj się z pediatrą lub ortopedą. Zachęcaj do chodzenia w formie zabawy, np. stawiając zabawki w odległości, ale nie zmuszaj. Upewnij się, że dziecko ma wygodne, dobrze dopasowane buty. Wzmacniaj pewność siebie, chwaląc za każdy krok. Jeśli dziecko nie chodzi po 18. miesiącu życia lub nagle przestało chodzić, skonsultuj się z lekarzem lub fizjoterapeutą, by wykluczyć problemy zdrowotne lub ocenić rozwój ruchowy.
